Wat is nu magisch denken?

We denken dan vaak aan de kenmerkende “enge” overgangsfase die kinderen ervaren wanneer ze realiteit en fantasie door elkaar halen. Wanneer ze wakker worden van de heksen of denken dat er iemand dood gaat wanneer ze de verkeerde jas aantrekken. Maar eigenlijk is het gewoon de hersengolftrilling, die overgaat van een diepe theta naar alpha en uiteindelijk beta trilling. Kort gezegd zorgt dit ervoor dat ze van fantasie, tijdloos, moeiteloos leren &  in het nu leven, naar meer en meer logisch, lineair en in bekende patronen redeneren gaan.  Dit om later te kunnen lezen en schrijven en mee te draaien in het wereldse systeem.

De angst komt juist van het analytische brein, ineens gaan kinderen nadenken over de toekomst (die bestond eerst niet) en er consequenties aan verbinden. Juist de overgang van de prachtige fantasie wereld die eigenlijk alleen maar fijn en leuk voelt, naar de denkende fase vol met tijd, twijfels en aanpassingen en controle drang. Zorgt voor een tijdelijke botsing, die als eng kan worden ervaren.  Totdat er weer een balans in denken en staat van zijn is gevonden.

Fantasie als gave

Maar voor deze overgangsperiode is magisch denken heerlijk. Je denkt ieder moment “out of the box” kinderen kunnen in oneindige mogelijkheden denken, die zijn niet gebonden aan regels of tijd. Ze scheppen met hun fantasie hele werelden. Prachtige werelden!  Dit is ook een hele handige vaardigheid voor de toekomst. Het spelen, fantaseren en het scheppen vanuit het niets is werkelijk een gave. Het zorgt voor vernieuwing, voor frisse ideeën en voor de visionairs van de toekomst.

Stel je voor dat DE Disney’s, Tolkins, Rowlings of andere inspiratiebronnen niet in staat waren geweest om voorbij te gaan aan het logische (schoolse) denken. Dat ze niet waren gaan fantaseren, visualiseren en creëren vanuit deze onzichtbare wereld? Dan had het leven nu er heel anders uit gezien. Zo geld dat ook voor kunst, muziek, verhalen, boeken, toneelstukken etc.

Hoe nu verder?

Juist dit stuk ontneem je kinderen (en jezelf) door snel en veel logisch te willen denken. Door alleen maar met schoolse wijsheid bezig te zijn. Ze voor-geprepareerd fantasieloos speelgoed te geven. Of enkel te laten inkleuren binnen de lijntjes.  Zeker wanneer jij je bedenkt dat kinderen gemiddeld een jaar of 17 naar school zullen gaan.

Dan is er dus juist meer tijd en ruimte nodig voor spelen, fantaseren en magisch denken. 

Er is dus helemaal niets zweverigs of vaags aan. Het is een aangeboren natuurtalent wat gekoesterd mag worden. Het komt niet alleen kinderen van pas, maar iedere creatieveling of vernieuwer in welke vorm dan ook.

Wanneer je iets nieuws wilt leren of creëren, een probleem creatief wilt oplossen of gewoon weer in deze heerlijke voelende staat van oneindige mogelijkheden wilt bevinden, dan kom je daar als vanzelf wanneer je gaat magisch denken. Dus nu reist de vraag: hoe kom ik als volwassenen terug in dat stuk magisch denken?

Daarover volgende week meer dus stay tuned 🙂 

8 reacties

  1. ik zie het dagelijks bij mijn jonge kinderen. Beer leeft echt en die praat ook echt terug is z’n voorbeeld. Hele gesprekken en belevenissen hebben ze. Oudste dochter ook bewust een jaar in de onderbouw gelaten om nog heerlijk te spelen en fantaseren. Heeft haar onwijs goed gedaan! Dank je wel voor je bewustwordings-blog

  2. Dit zou elke moeder moeten leren van jou Natasja. Dan zou de wereld er veel mooier uitzien.

  3. Mooi stuk! Laten we het magisch denken weer terug halen!

  4. ow ik wil het vervolg! ben reuze nieuwsgierig. overigens speelt mijn jongste zoon “nergens”mee. hij is een natuurkind zegt hij. en idd hij speelt met alles wat de natuur hem biedt. kleuren doet hij ook wel en knutselen..ik hoop nog heel lang!

  5. Magisch denken…
    Gelukkig is het alweer een stukje terug na jaren van leren logisch te denken, zoals heel vroeger geleerd op school en daarna verder ontwikkeld.
    Ben benieuwd naar je volgend blog…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *